Autore: Fedro Titolo: CERVUS ET BOVES This text will be replaced Subject: POETRY (811)
FEDRO Cervus et boves Cervus nemorosis excitatus latibulis, ut venatorum effugeret instantem necem, caeco timore proximam villam petit, ut opportuno se bovili condidit. hic bos latenti 'Quidnam voluisti tibi, infelix, ultro qui ad necem cucurreris, hominumque tecto spiritum commiseris?' at ille supplex 'Vos modo' inquit 'parcite: occasione rursus erumpam data'. spatium diei noctis excipiunt vices; frondem bubulcus adfert, nil adeo videt: eunt subinde et redeunt omnes rustici, nemo animadvertit: transit etiam vilicus, nec ille quicquam sentit. tum gaudens ferus bubus quietis agere coepit gratias, hospitium adverso quod praestiterint tempore. respondit unus 'Salvum te cupimus quidem, sed, ille qui oculos centum habet si venerit, magno in periclo vita vertetur tua'. haec inter ipse dominus a cena redit; et, quia corruptos viderat nuper boves, accedit ad praesaepe: 'Cur frondis parum est? stramenta desunt. tollere haec aranea quantum est laboris?' dum scrutatur singula, cervi quoque alta conspicatur cornua; quem convocata iubet occidi familia, praedamque tollit. Haec significat fabula dominum videre plurimum in rebus suis.